Collection

STAPPAERTS BOY & ERIK

Geboren in Antwerp (Belgium b. 1969), leeft in Antwerp (Belgium).
Boy Erik Stappaerts studeerde aan het St.-Lucasinstituut in Brussel en vervolgde zijn opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam. Zijn werk, dat zich bevindt op de grens tussen beeldhouwkunst en design, biedt een antwoord op onze al te ‘grijze’ wereld. Glanzend gelakte objecten in vrolijke kleurpaletten wijzen de weg.

Van waar deze dubbele naam? Eén persoon, twee rollen; Boy staat in voor het artistieke concept, Erik zorgt voor het productionele aspect hiervan.De Conflict Paintings en Research Drawings for Databank maken deel uit van het Pentagronium van Boy & Erik Stappaerts. Dit is een virtuele werkplek en archief waar artisanale installaties vereeuwigd worden en waar de inhoud en zijn objecten niet enkel door B&E maar ook door externe toeschouwers gebruikt kunnen worden.
Zijn oeuvre richt zich op het onderzoek van verschillende sociologische identiteiten en entiteiten die hij vertaalt in hoofdstukken (Romantic, Dramatic en Relative), labels (Conceptual Spaces, Embracement, The Panic Zone) en backgrounds (Conflict Paintings, Structures). Hierin worden het individu en de verschillende relaties die een invloed hebben op zijn dagelijkse emotionele verkeer centraal gesteld en geanalyseerd. Een duidelijke voorkeur voor allegorie, symboliek en anekdotiek boven klassieke narratologie manifesteert zich.
De computersoftware wordt gebruikt als slijper om op die manier de ‘technische’ tekening (persoonlijke ontleding) van nog dichterbij te bekijken en te dissecteren.
Structurele elementen van zijn plastische schetsen (Research Drawings for Databank) worden vectorieel omgezet in een wiskundige taal om zo een parallel leven te leiden in de virtuele ruimte. De artisanale handeling wordt doorgetekend in een concrete label/communicatietaal. Anekdotes uit het leven worden vertaald naar een structurele tijd. Op deze wijze gaat er niets van de beeldtaal verloren, de informatie wordt gecomprimeerd, kan naar verschillende richtingen verstuurd worden en opnieuw in de fysieke wereld ingezet worden als gebruiksvoorwerp, een tof pak voor vader en zoon, een speeltapijt, een familietafel, een gevelstuk als blijk van integratie,… . De reproductietechniek vermenigvuldigt het kunstwerk en zo ontstaat naast het unieke bestaan van het kunstwerk, het seriële. Waar Walter Benjamin in zijn essay ‘Het kunstwerk in het tijdperk van zijn technische reproduceerbaarheid’ spreekt over de teloorgang van het ‘aura’ door reproductie, ziet B&E deze afbreuk van het icoon van het fysieke werk als groei en benadering van een ideeënwereld.
De gebruiker kan zich onderdompelen in een sociale en artistieke omgeving. Daar consumeert hij in de virtuele wereld van het Pentagronium door pick and choose. Hij krijgt bouwstenen aangeboden voor de personalisatie van zijn individu en hij vormt zich eclectisch. De artistieke objecten, structuren en backgrounds zijn belangrijk voor de intellectuele stimulus maar worden tegelijkertijd ook gebruiksvoorwerp. Grenzen worden afgetast, een grenswachter is er niet. Men wordt er aangespoord tot non conformisme en vrije wil.
De gebruiker kiest structuren en labels die zijn eigen emotionele wereld ondersteunen en vertegenwoordigen. B&E dient aan, U kiest en stelt samen, gedachten worden beelden, een ambitieuze sociale interactie, mooi, zuiver en seductief, we worden bevriend, misschien zelfs verliefd.
We bevinden ons sinds enige tijd in een kantelbeweging waar allerlei artisanale en analoge objecten verder evolueren in een digitale beeldcultuur. B&E ziet zijn werk als een monument van deze kantelperiode.
De Conflict Paintings die behalve hun fysieke verschijning ook virtueel als onder andere background ingezet kunnen worden, vertegenwoordigen een organisatievorm, een onafzienbaar veld van verwante voorstellingen gesymboliseerd. Kleuren krijgen een zedelijke beoordeling, ze zijn eventueel onschuldig, bescheiden en teder of wreed, harteloos en jaloers. Boy & Erik Stappaerts bekijkt, doorgrondt en vertaalt sociale verhoudingen op Bourdieuze wijze.. Velden worden gekleurd, nevenschikkend en ondergeschikt, in degradées en complementair, in opposities en coalitie.
Het beeld laat ons niet met rust. Nachtblauw bij een nieuw graf, fluo’s aan de wieg, een onverzoende zucht naar God, knalrood geslopen, fluisteren in passie tot geel leedvermaak, een zacht zwart gapend gat, roze moslim meisjes op drift, Pachelbel canont appelblauwzeegroen, Marx eet graag snoep. De toeschouwer wordt aangezogen in een kleurendimensie en tast zo zijn innerlijke, soms vanzelfsprekende, maar meestal minder voor de hand liggende wereld(beeld) af.
Door de industriële afwerking en gepolijstheid verwordt het werk een spiegel waarmee men kan verdwalen in associatie. Boy &Erik Stappaerts streeft naar een hoogst persoonlijke uitdrukking van het individu en een situatie waar conversatie plaatsvindt. Hij wil ons een les geven, uitdagen en oefenen in rust en kalmte. Het conflict is het begin van een rijpings- en begrijpingsproces.“Each time the mind applies its concepts to the world, the concept is revealed to be only partly true, within a certain context; thus the mind continually revises these incomplete concepts so as to reflect a fuller reality (commonly known as the process of thesis, antithesis, and synthesis). The individual comes to rise above his or her own particular viewpoint, and grasp’s that he or she is a part of a greater whole insofar as he or she is bound to family, a social context, and/or a political order” Hegel.