Collection

PANAMARENKO

Als kunstenaar, ingenieur, fysicus, uitvinder en visionair heeft hij uitzonderlijk onderzoek gevoerd naar begrippen als ruimte, beweging, vlucht, energie en gravitatie. Zijn werk is een combinatie van artistiek en technologisch experiment, en neemt verschillende vormen aan: vliegtuigen, duikboten, auto’s, vliegende tapijten en vogels. Telkens spectaculaire constructies van vreemde schoonheid, tegelijk speels en indrukwekkend. Hij wordt beschouwd als een van de voornaamste Belgische beeldhouwers uit de tweede helft van de 20e eeuw. Panamarenko studeerde aan de Antwerpse Academie. Vóór 1968 leunde hij aan bij de pop-art, maar hij raakte al gauw in de ban van het vliegtuig en vliegen op eigen kracht. Panamarenko is een pseudoniem en een samentrekking van “Pan American Airlines and Company”. Panamarenko was echter ook een Russische generaal in de Koude Oorlog. Hij hoorde de naam via de radio. Aldus ontstonden, sinds 1970, zijn schaalmodellen van talrijke imaginaire voertuigen, vliegtuigen, ballonnen of helikopters in alle mogelijke origineel-verrassende vormen. Het zijn evenveel varianten op de droom van het vliegen van de mythologische figuur Icarus. Of deze tuigen echt kunnen vliegen is deel van het mysterie en de aantrekkingskracht. In 1998 werd aan Panamarenko de Tweejaarlijkse Cultuurprijs toegekend.
In 2002 opende Panamarenko in Antwerpen zijn nieuwe atelier, de Antwerpse Luchtschipbouw. In 2003 word op het Sint-Jansplein in Antwerpen Noord Panamarenko’s standbeeld Pepto Bismo, in de volksmond ‘de vliegenier’, onthuldigd. Wetenschappelijk is berekend dat deze vliegenier met 6 propellors de lucht in kan. Zijn landingsplaats zal echter altijd het Sint-Jansplein zijn. In 2005, bij de opening van een grote overzichts-tentoonstelling van zijn werk in Brussel, kondigt Panamarenko aan zich als actief kunstenaar terug te trekken. In 2007 schenkt Panamarenko zijn ouderlijk huis en atelier in de Biekorfstraat 2 vlakbij het Sint Jansplein in Antwerpen Noord aan het Muhka.